Cəlilabad tarixən təkcə ziyalıları, yazarları, incəsənət xadimləri, din adamları ilə deyil, eyni zamanda sədaqətli dövlət və partiya işçiləri ilə sayılıb-seçilən rayonlardan olmuşdur

Əvvəllər, yəni mənim gənclik illərimin təsadüf etdiyi sovet hakimiyyəti dövründə idarədə işləyənlərə qulluqçu deyərdilər və qulluqçu olmaq istəyi ilə alışıb-yananlar o qulluqçulara baxıb həsəd aparardılar. Əslində isə həsəd aparmalı heç nə yox idi. Çünki sovet hakimiyyəti illərində ən aşağı məbləğdə əmək haqqı qulluqçulara verilirdi. İndi bələdiyyə idarəsi xaric, hansı dövlət idarəsində işləsən adına məmur deyəcəklər.

Bu günün məmuru normal əmək haqqı alır, cəmiyyətin digər təbəqələri ilə müqayisədə daha yaxsı yasayır, sayılıb-seçilir. Lakin bəzi məmurlar bahalı evlərə, bərkgedən maşınlara, müxtəlif təyinatlı özəl obyektlərə sahiblik etsələr də, nəfslərindən şulüzümbə qalmayıb ən ağıla sığmaz vasitələrə belə əl atırlar. Təbii ki, öz işinə, səxsiyyətinə hörmətlə yanaşıb sadə həyat tərzi keçirən, insanların çətinliklərinə, problemlərinə obyektiv mövqedən yanaşan məmurlarımız daha çoxdur. Və nə yaxşı ki, bu belədir. Əks təqdirdə cəmiyyəti formalaşdıran antaqonist təbəqələr bir-birinin ətini yeyər, it günündə yaşayan yoxsul insanlarla şahzadə kimi həyatlarını sürdürən məmurlar arasında müharibələr sonzuzluğa qədər davam edərdi.

Amma mən bu dəfə yaxşı məmurdan yox, pis məmurdan bəhs edəcəm. O məmurdan ki o, təkcə pis deyil, həm də peşəkar dilənçidir. Sifətinə baxanda elə zənn edirsən – bu adam mələkdi. Cəlilabad rayonunun ən yakışıklı iki-üç məmurundan biridi. Zalım balası model olmalıymış! Nədən məmur masasına əyləşdiyini anlamaq üçün, gərək ən azından Məşədi Kərbəlayi Hacı Miko səviyyəsinə yetişəsən.

Beləliklə, haqqında söhbət açacağım antiqəhrəmanın adı Pərviz, soyadı İsgəndərovdur. DSMF Cəlilabad rayon şöbəsinin nömrə bir əməkdaşıdır. 25 ildir tanıyıram bu adamı. Rayondakı nəki yetim-sağır idarəsi var, hamısının qazanında çömçədi. “Harda aş var, orda başdı”. Başı girməyən yerə burnu ilə yox, ayaqları ilə dürtülər. Həm də ayaqqabısın çıxartmadan. Haram pulun harınlatdığı bu məmurun təkəbbüründən rayonun təpə və dağları sərhəddi pozub İran ərazisinə keçmək istər.

Baş yemək şakəri var. Xaş yox aaa… baş. Tovlayıb yemədiyi baş qalmayıb.

Uzağa getmirəm, elə biri DSMF Cəlilabad rayon şöbəsinin müdiri Cavid İbrahimov. Pərviz İsgəndərov onun başın necə yeyibsə, yazıq müdir Cəlilabad rayonuna düşəndən başını tapa bilmir. Ağıllı adamlar deyirlər ki, ay Cavid müəllim, başını tapmaq istəyirsənsə, ilk növbədə Pərviz İsgəndərovdan canını qurtar. Cavid müəllim də qalıb girinc-giriftar. İşin-gücün bu bol vaxtinda Pərvizi tapmaq olar! Dünyada baş verən iqtisadi böhran da onun işlərini əngəlləyə bilmir. Səsi tez-tez atası Çapar İsgəndərovdan qardaşı Xalid İsgəndərova miras qalmış Cəlilabad rayon Arxiv İdarəsindən gəlir. Bir ayağı Cəlilabad rayon Broyler Fabrikində, digər ayağı Şabanlı kəndindədir. Çünki Pərviz müəllim “xeyirxah” işlərlə məşğuldur.

Hansı və nə kimi “xeyirxah” işlərlə?! Bax bunu, növbəti yazıda biləcəksiniz.

P.S. Xəbər portalımıza daxil olmuş Pərviz İsgəndərovun bir neçə kəndin yüzlərlə sakininin sosial təqaüdünü yeznəsindən ona miras qalmış Sabir adına kolxozun Sovetdən qalma möhürü ilə təsdiqlənmiş saxta arayışlarla əmək təqaüdünə necə çevirməsi, eyni zamanda yanmış broyler fabriki vasitəsi ilə həyata keçirdiyi qanunazidd əməllərlə dövlətə vurduğu milyonlarla ziyanları və digər qandonduran şok korrupsiya faktlarını açıqlayacağıq. Eyni zamanda Pərviz İsgəndərovun sehirli çubuğu ilə sosial təqaüdlərin əmək təqaüdünə qanunsuz yollarla necə çevrilməsini əks etdirən yüzlərlə vətəndaşın adlı siyahılarını təqdim edəcəyik.

Hüsaməddin Əhmədov (Hüsamə bin Sərxan)

İdeologiya.az Cənub, Şirvan bürosu : ( 050 ) 363 06 20 ; ( 070 ) 281 62 12

Özəl xəbərlərdə istinad zəruridir